Polski Kościół pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego w Manchester został zbudowany w 1873 r. jako kaplica dla Walijskich Metodystów. Kaplica, w stylu wczesnego gotyku, ma ok. 20 m dług. i ok. 14 m szer. Główne wejście prowadzi poprzez portyk, o trzech gotyckich lukach wspartych na 2 kolumnach, do wąskiego przedsionka połączonego z dwoma bocznymi przedsionkami prowadzącymi do nawy głównej oraz na galerię, która otacza nawę główną kościoła z trzech stron. Ponad prawym bocznym przedsionkiem wznosi się wieża zakończona szpicą, o łącznej wysokości 28 m. Kościół zbudo­wany jest z kamienia. Dach pokryty jest szarym walijskim łupkiem. Wewnątrz kościół łącznie z galerią mógł pomieścić 790 wiernych; liczba ta została częściowo zmniejszona przez wybudowanie prezbiterium oraz chrzcielnicy. Zespól budynków oprócz kościoła obejmował również dom mieszkalny dla księdza, składający się z pokoju jadalnego, saloniku i kuchni na parterze oraz 3 sypialni na piętrze, sali parafialnej i dwóch klas szkolnych wraz z szatnią i ubikacjami. Kiedy w 1958 r. Polacy zakupili ten kompleks budynków za sumę 8.000 powstało od razu zagadnienie sposobu przystosowania zboru walijskiego do potrzeb kościoła i liturgii katolickiej. Ówczesny proboszcz parafii, ks. kanonik a później prałat Jan Bas, porozumiał się z polskim architektem Tadeuszem Lesiszem, który pracował w tym czasie w angielskiej firmie Greenhalgh and Williams, i powierzył mu przygotowanie planów przebudowy kościoła. Plany zostały zatwierdzone przez, komisję sztuki sakralnej Diecezji Salford i prace nad przebudową rozpoczęto w początkach lipca 1959 r.Był to pierwszy Polski kościół na obczyźnie po wojnie. Główne zmiany przebudowy obejmowały zbudowanie prezbiterium z głównym oraz 2 bocznymi ołtarzami: Serca Jezusowego i Matki Boskiej Częstochowskiej. Prezbite­rium zostało oddzielone od nawy głównej balaskami w kutym żelazie z motywami polskich kwiatów. Organy, które stanowiły zaplecze ambony walijskiej kaplicy, zostały zasłonięte wysokim reredosem z baldachimem w kształcie gotyckiego łuku. Na ścianie reredosu zawieszony jest krucyfiks. Chrystus rozciągniętymi na krzyżu ramionami obejmuje swój kościół i wiernych. Brak zakrystii rozwiązany został przez zbudowanie dodatkowego pomieszczenia pomiędzy kościołem a salą parafialną, które mieści zakrystię dla księdza oraz pomieszczenie dla ministrantów.Walijski pulpit został zamieniony na ołtarz główny, dwa boczne ołtarze zostały zaprojektowane w polskim stylu i posiadają obrazy Serca Jezusowego i Matki Boskiej Częstochowskiej wykonane przez krakowskiego malarza, prof. Bunscha. Nowy konfesjonał umieszczony z boku prezbiterium pozwala na wejście z nawy głównej oraz prezbiterium. Chrzcielnica została umieszczona w tyle nawy i otoczona jest piękną oprawą z kutego żelaza, w której w sposób symboliczny zawarta jest nasza najświetniejsza historyczna przeszłość. Matka Boska Swarzewska Opiekunka Polskiego Morza otoczona jest herbami Warszawy, Krakowa, Lwowa, Wilna, Gdańska i Poznania. Od chwili poświęcenia, kościół pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego stał się nie tylko ośrodkiem religijnym, ale jednocześnie skarbnicą polskich pamiątek i odzwierciedleniem naszych polskich tradycji na obczyźnie. Nic dziwnego, że jest on bliski sercu każdego Polaka, który znaleźć tu może niejedna pamiątkę związana z jego tułaczka wojenna, ale, co więcej, cząstkę pól bitewnych na morzu, w powietrzu i na ladzie. Prochy z obozów sowieckich i obozów niemieckich, umieszczone w kryształo­wych urnach, są symbolami cierpień narodu polskiego. Urny zawierające ziemię z pól bitewnych otaczają prezbiterium. Urna lotników z ziemią z cmentarza w Newark, Urna 2 Korpusu z ziemią spod Monte Cassino, Urna z ziemią z Wawelu i Rossy, Urna AK z ziemią ze Starówki, Urna Brygady Karpackiej z ziemią z cmentarza w Tobruku, Urna l Dywizji Pancernej z ziemią spod Falaise i Wilhelmshaven, Urna Spadochroniarzy z ziemią spod Arnhem i Driel, Urna Marynarzy z ziemią z Oksywia i Westerplatte oraz dalsze Urny Brygady Podhalańskiej, l. Dywizji Grenadierów, 5. Kresowej Dywizji Piechoty i 3. Dywizji Strzelców Karpackich.

Wieniec tych Urn bojowych i historycznych polskiego żołnierza, który walczył na wszystkich frontach świata, przelewając krew za "Naszą Wolność i Waszą" zamyka ostatnia Urna -z Ziemi Świętej. Umieszczenie tej Urny w kościele polskim na obczyźnie jest żywym symbolem związania Polaków z Chrystusem, który swoim cierpieniem i ofiarą życia dał odkupienie ludzkości. Okna z głównej nawy przyozdobione są witrażami. Witraż "Millennium" przypomina nam, że kraj nasz od 1.000 lat przywiązany jest do wiary chrześcijańskiej. Prosty krzyż otoczony barwami polskich sztandarów w promieniach tęczy łączy w sposób symboliczny władzę królewską z Kościołem i jego ludem. Naprzeciwko witraża "Tysiąclecia" honorowe miejsce zajmuje witraż " Lwów " : niegdyś wolne lwy, dziś związane łańcuchem niewoli, stoją na straży, jak za dawnych lat, przed ratuszem Lwowa. Trzy katedry w sposób symboliczny przypominają nam, że Lwów był grodem trzech wyznań. U góry witraża słowa przysięgi " Leopolis Semper Fidelis ". Obok witraża Lwowa ukochane nam Wilno -Matka Boska Ostrobramska w swej chwale i koronie: z jej prawej strony herb Korony i Litwy oraz orzełek legionowy, symbol Legionów Józefa Piłsudskiego; z lewej - trzy krzyże na górze Trzykrzyskiej i płonący znicz naszego wielkiego Wieszcza, pełnego wiary w Opiekunkę z Ostrej Bramy. U góry napis "Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono".

Z przeciwnej strony znajduje się witraż patrona naszej młodzieży, św. Stanisława Kostki. Przedstawia on młodocianego świętego Stanisława w drodze z Wiednia do Rzymu; idzie on tam, aby jako braciszek poświęcić się pracy dla Boga. Młodzież nasza z polskiej szkoły języków ojczystych w Manchester wybrała go sobie za wzór i na jego cześć i większą chwałę Boga ten witraż ufundowała. Ostatnią pamiątką ozdabiającą prezbiterium naszego kościoła jest płaskorzeźba Matki Boskiej Kozielskiej, wykonana przez autora oryginału, T. Zielińskiego. Piękną oprawę w kutym żelazie wykonał F. Z. Mansell.
 Loading...